DR.HAMDİ KALYONCU 2008

Hayatın İçinden

Leo TOLSTOY

* Af dileyen, kendi kendini itham eder.
* Aşk, kızıl gibi geçirilmesi gereken bir hastalıktır.
* Bekleyebilen için her şey iyi sonuç verir.
* Bir insanı, bulunduğu mevki ile değil, göz koyduğu mevkiyle ölçmelidir.
* Güzel olan sevgili değil, sevgili olan güzeldir.
* Herkes insanlığı değiştirmeyi düşünür, ama hiç kimse önce kendini değiştirmeyi düşünmez.
* Hırsları kökünden atmak mümkün değildir. Onları sadece asıl ülkülerine doğru yöneltmeğe çalışmalı.
* İnanç, hayatın kuvvetidir.
* İnsanlar seni, istedikleri kadar bilsinler, ama kendi kendini aldatabilir misin?
* Öyle davran ki, senin iraden kendini bir kanun koyucu gibi hissetsin. Öyle davran ki, bu davranış yanında insanlığı bir araç değil bir amaç olarak göresin. Öyle davran ki, senin iradenin bir kanun gibi genel geçerliliği olsun.

         Çiçek..!

    Çiçek dalında güzel..!
    Ne de güzel söylemişler,
    Çiçek dalında..!
    Güzel.. Çiçek ve dal..!
    Ama bilmezler ki,

  Çiçek..!,
    Sevgililerin ortak sözü,
    Çocuğun sevgi dolu yüreği,
    Minik ellerinde,
    Annesine sunduğu sevgi;
    Çiçek.!
    Mezar başına konan keder,
    Her güzel duygunun simgesi..

    Yinede,
    Çiçek dalında güzel,
    Çünkü,
    Çiçek dalında HÜR..!

               neslihan kaya 1988

                "Olağanüstü Güç İnanışının Temelleri"

          "Kabile reisleri, rahipler ve büyücüler de, üstün kuvvete sahip veya üstün kuvvetle ilişkileri olan kimseler sayılırdı.

            Mikado'nun kutsallaştırılması bununla ilgilidir. Mikado'nun yemek tabakları, elbiseleri kendisinden başka hiç kimse tarafından kullanılamaz.

            Bu tasavvur ilkel kabile reisleri için de geçerlidir. Kabile reisinin eşyalarını kimse kullanamaz; sebebi onda mevcut olduğuna inanılan tabiat üstü kuvvetlerdir.

            Eğer bir kimse onun yemek tabağını veya elbisesini kullanırsa reisteki bu kuvvet kaybolabilir ya da kullanana geçebilir.

            Anlayışa göre bu kuvvetler havaya bile tesir edebilir. Normal insanlar için çok şiddetli olan bu güç o kimseyi çarpıp öldürebilir. Bu tasavvuru destekleyici mahiyette pek çok hikayeler anlatılır.

            Yeni Zellandalı bir yerli bilmeyerek de olsa kabile reisinden artan bir yemeğini yese, ne kadar tehlikeli bir iş yaptığını anlamış olsa da fayda vermez ve ölümden kurtulamaz.

            Yine bu sebeple Angola'daki bir Kazembe, kabile reisine dokunmak zorunda kalırsa elinin içi ve dış yüzünü resin eline sürer ve her defasında elinin parmaklarını şakırdatır. Bu temasla kendisine geçmiş olduğuna inandığı tabiat üstü güçten kurtulmaya çalışır.

            Bazı gruplaşmalarda şeyhin elini vermesi veya tükürüğünü yalatması bu inançlarla ilgili olabilir. Bazı yerlerde de reisin tabiat üstü gücünü zamanla kaybedeceğine inanılır ve belirli bir süre sonra öldürülür."

            (Doç.Ekrem Sarıkcıoğlu, Dinler Tarihi, Otağ yayınları s.24)